Casa Sol y Mar

Bij ieder bezoek aan Cuba brengen we ook een onverwacht bezoek aan een van onze casa’s. Deze was ons oog gevallen op Casa Sol y Mar in Gibara.

Casa Soly Mar is gelegen op letterlijk een steenworp afstand van de zee. Nog geen 50 meter. Hoe romantisch wil je het hebben? s’Nachts in slaap vallen op het geluid van de zee. Of er de hele nacht van wakker liggen.

Casa Sol y Mar heeft 4 kamers 1 beneden aan de straat kant, 1 inpandig op de begane grond en 2 boven op het huis met een schitterend uitzicht op zee.

Alle kamers zijn keurig netjes en schoon. De bedden zijn prima, geen uitgeholde matrassen. Het ontbijt is heerlijk en er is werkelijk van alles van koffie tot fruit en van brood tot eieren.  Heb je niet voldoende even vragen en het wordt aangevuld.

De kamer benden aan de straatkant heeft een minpuntje. Deze is gelegen naast het portaal waar 4 tuinstoelen staan. Hierop willen wel eens gasten plaatsnemen en tot diep in de nacht hardop praten en lachen.

Drie van de vier kamers hebben een airco die wat ons betreft wel wat minder geluid zou mogen maken of vervangen worden door een model van na de jaren 70.

De grote kamer boven is de beste en meest luxueuze, hier bevinden zich twee 2-persoonsbedden een geluidsloze airco en zelfs een minibar.

Casa Sol y Mar heeft ook 2 fietsen staan voor de verhuur.

Al met al een casa die zeker de moeite waard is om te bezoeken. We zijn hier drie nachten gebleven en hebben daar zeker geen spijt van gehad.

 

 

 

 

 

Gibara (2)

Tunnels, grotten en windmolens.

Na het avontuur met de toren fietsen we een klein stukje verder het stadje uit. Aan de rand van de stad moeten zich grotten bevinden. Vanaf de weg is als iets te zien wat hier op lijkt. Als we er heen fietsen blijkt het slechts een tunnel te zijn. Aan de andere kant hebben we vanaf hier wel en prachtig uitzicht over de Baai van Gibara.

Navraag aan wat Cubaanse passanten verteld ons dat de grotten nog een eind weg zijn over een slechte weg en niet veel voorstellen. Dus hier gaan we niet heen.

Windmolens

We besluiten bij het windmolenpark te gaan kijken. Mijn vrouw is helemaal gek van windmolens. Wij komen ze hier in Nederland op iedere hoek van de straat tegen, maar dat is niet overal op de wereld zo. Zo ook niet op Cuba. Hier in Gibara staan zelfs borden die verwijzen naar het windmolenpark als ware het een toeristische attractie.

We gaan op weg…

In de verte zien we de molens al staan dus het kan nooit ver meer zijn. Denken we. We fietsen de stad uit in de richting die het bord ons wijst. We trappen gestaag door. Elly, mijn vrouw komt steeds verder voor te liggen. Ja wat wil je we hebben beide en fiets met 21 versnellingen maar op de mijne werkt er maar een. Het lijkt wel een koffiemolen.

De weg wordt slechter en de molens komen niet echt dichterbij. Ik vind het eigenlijk wel welletjes zo kan de molens goed zien en dichterbij hoeft niet voor mij. Elly trapt echter gestaag door en is zo ver bij me vandaan dat ze mijn geroep om te stoppen niet hoort.

Dan als we vlakbij de molens zijn zie ik haar in de verte een passant aanspreken en daarna haar fiets in de berm gooien??

Het blijkt dat hier behalve de molens niets te beleven is. Beide waren we er vanuit gegaan dat er een soort informatiecentrum bij zou zijn waar tenminste ook iets te drinken te halen viel. Echter het gebouwtje dat we al geruime tijd zagen blijkt een kantoortje te zijn dat ook nog eens gesloten is.

Gedesillusioneerd fietsen we het hele eind weer terug naar Casa Sol y Mar. Of Elly windmolens nog steeds zo leuk vind durf ik niet te vragen.

 

Gibara (1)

Zo’n vijf jaar geleden was ik er al eens eerder geweest, Gibara. Een rustig stadje in het oosten van Cuba zo’n 30 kilometer onder de rook van Holguín.

Vijf jaar geleden was er hier niet veel te beleven. Geen hotel, casa particular of paladar te bekennen en alleen een verwaarloosde en verlaten Malecon. De zoektocht naar een paladar was dan ook erg lang en uiteindelijk na veel zoeken en vragen vonden we er een.

Nu vijf jaar later is dat wel anders. Casas particulares en paladares op bijna iedere hoek van de straat en er zijn zelfs twee hotels.

Maar wat mij het meest fascineert in Gibara is de toren bij de ingang van de stad. Vijf jaar geleden zag ik hem ook al staan.  Een verlaten toren vermoedelijk uit de tijd van de Spaanse inquisitie.

Gefascineerd als ik ben door oude en verlaten gebouwen wilde ik hier graag naar binnen. Maar ja hoe doe je dat? De ingang zit op 3 meter hoogte van het wegdek op een bergachtig stukje grond.

Tot de dag dat ik samen met mijn vrouw in Casa Sol y Mar verbleef en we met gehuurde fietsen het dorpje gingen verkennen. Uiteraard kwam we langs de toren.

Ik kon de verleiding niet weerstaan gooide mijn fiets tegen de berg en begon aan een kleine tocht naar boven. Mijn vrouw, niet zo geïnteresseerd in cultuur en historie bleef rustig beneden in de schaduw op me wachten.

Ik loop naar boven en kom eerst een luizige magere hard blaffende hond tegen. Na deze te hebben weggejaagd en mijn tocht vervolgend kom ik plotseling een oude man tegen die een achter een paar struiken verborgen huisje uitkomt. Ik groet hem vriendelijk en vraag of ik wat foto’s van toren mag maken. Hij vind het best en begint onderwijl van alles te vertellen over de toren zo blijkt hij inderdaad te zijn uit de tijd van de Spaanse Inquisitie, om precies te zijn uit 1816 als een soort verdedigingswerk regen de piraterij. Op mijn vraag of ik de toren in kan antwoord hij dat dit wel gaat maar erg lastig is. Ik maak nog wat foto’s en bedank de man hartelijk en stop hem 1 CUC toe.

Waarop de man zijn huisje binnen gaat en enkele seconden later terugkomt met iets wat voor een ladder moet doorgaan. Hij wenkt me mee te komen, en ik loop achter hem aan. Heel toevallig blijkt de ladder precies hoog genoeg te zijn om de bij de ingang van de toren te komen.

Ik waag me op de ladder tot een hoogte vanwaar ik de toren in kan kijken. Sube sube roept de oude man. Mij aanmoedigend verder te gaan en de toren te betreden. Ik zit inmiddels op een meter of zes hoog en wat de goede man (en mijn vrouw, die inmiddels foto’s van me aan het nemen is) niet weten is dat ik barst van de hoogtevrees. Maar goed wie A zegt moet B zeggen en ik klim veder omhoog om de toren binnen te gaan.

Binnen is niet veel te zien, een holle ruimte die volledig begroeid is met struiken. Waarschijnlijk hebben er twee verdiepingen met houten vloeren en een dak ingezeten die inmiddels zijn weggerot. Werkelijk zonde dat men dit zo laat verpauperen.

Mijn nieuwsgierigheid is bevredigd en ik daal de ladder weer af. Die overigens niets meer is dan twee dunnen boomstammen met dwars takken die ook nog eens op ongelijke hoogte zitten.

Trots op mezelf dat ik dit heb gedaan kom ik weer beneden waar mijn vrouw me verwijtend aankijkt. Weet je wel wat er had kunnen gebeuren als je van die ladder was afgevallen…?

Ik geef de oude man nogmaals 1 CUC voor deze schitterende ervaring. Hij lacht me breed toe. In nog geen half uur tijd heeft bij verdient waar hij normaal een week voor moet werken.

Project Avila 2018 (5)

De koffers staan weer vol klaar en binnenkort gaan wij van casa-particuar.nl weer naar Cuba. Waar we ook weer het Project Avila verder zullen ondersteunen.

Langs deze weg willen we The Travel Club en GoodBugFood en ook de vele particulieren bedanken voor hun bijdrage.

Bij terugkomst zullen wij uiteraard uitgebreid vertellen over onze nieuwe ervaringen.

Team casa-particular.nl

Cubita

Heb jij ook zo genoten van die heerlijke Cubaanse koffie in jou casa particular op Cuba? En zou je dat hier in Nederland ook willen doen?

Vanaf nu kan dat!

Casa-particular.nl biedt nu ook de mogelijkheid tot het kopen van Cubita koffie. Wij verkopen gemalen koffie in pakken van 1kg.

Wees er snel bij. Stuur uw bestelling naar casaparticular.nl@gmail.com

Slechts € 21,95 per kilo. (excl. verzendkosten)

Ben jij ook CUC’s vergeten te wisselen?

En daar sta je dan op de luchthaven met nog een hoeveelheid Cubaanse CUC’s op zak die je buiten Cuba nergens meer kunt inwisselen.

Die verdwijnen thuis ergens achter in een kast. Toch zonde.

Wij van casa-particular.nl komen regelmatig op Cuba en nemen deze CUC’s graag van je over.

Stuur ons een email casaparticular.nl@gmail.com met het aantal CUC’s dat je hebt liggen en hoeveel je er voor wilt hebben en wij nemen direct contact met je op.

Maatschappelijk verantwoord ondernemen.

Wist je dat we bij casa-particular.nl maatschappelijk verantwoord ondernemen?

Van iedere reservering die wij voor jou verzorgen gaat € 1,50 naar Project Avila.

Met dit project ondersteunen wij een familie op het platteland in het oosten van Cuba. We zorgen voor een betere huisvesting. Zo hebben wij van dit huis o.a. het dak en de vloer vervangen. Het huis is groter gemaakt en een waterput is geslagen waarna een pomp is aangeschaft en zo heeft men tevens stromendwater.

Dus boekt je bij ons een rondreis of reserveer je een overnachting in aan casa particular in Cuba dan draag je direct bij aan het verbeteren van de leefomstandigheden van een Cubaanse familie.

Wil je weten wat Project Avila nog meer heeft gedaan en wil gaan doen in de toekomst kijk dan hier. 

Bariay, waar Christophel Colombus Cuba ontdekte.

Wat nu bekendstaat als Bariay National Park was de plek die Christoffel Columbus aandeed om op 28 oktober 1492 en daarmee Cuba ontdekte  het mooiste land dat mensenogen ooit hadden gezien.

Bariay Park ligt op 37 kilometer van de stad Holguín en is een beschermd gebied vanwege zijn biologische diversiteit en vormt een onderdeel van het culturele erfgoed van het eiland.

Onder de natuurlijke rijkdommen zijn de bekende stranden van Guardalavaca, Playa Esmeralda en Playa Pesquero, evenals talrijke grotten, rivieren, baaien, met een zeer diverse vegetatie en een uitgebreid onder water leven.

Vanuit dit unieke park van 25 vierkante kilometer zie je ook de geografische kenmerken van de holguinera-regio, beschreven in de tijdschriften van de admiraal, zoals de heuvels van Maniabón, de beroemde Mezquita de Columbus en de Silla de Gibara, met de vorm van het zadel voor paardrijden.

Bezoekers kunnen ook de plaats verkennen waar de schepen van Columbus voor anker laggen en het monument bewonderen dat gemaakt is van replica’s van objecten gemaakt door de inboorlingen ter herdenking van het halve millennium van de botsing tussen de twee culturen.

De dans van de isíto, een dans uitgevoerd door de Taino aboriginals, uitgevoerd door de huidige bewoners van het gebied, is ook een van de hoogtepunten van het bezoeken van deze plek.

In het Bariay-park worden Cubaanse flora en fauna vermengd met het blauw van de Atlantische Oceaan, om de reiziger een landschap te tonen dat erg lijkt op het landschap dat Columbus bij zijn eerste reis naar het eiland vond.

Huurauto op Cuba

Wil je een rondreis maken door Cuba en zelf bepalen wanneer en waar je naartoe gaat? Maak dan een rondreis met een huurauto.

Op Cuba is momenteel een gebrek aan huurauto’s.  Alsmaar groeiende stroom toeristen naar dit adembenemende eiland. Hou er daarom rekening mee dat om niet buiten de boot te vallen je minimaal 3 maanden van tevoren je reservering al vastlegt.

Dat kan eenvoudig hier.

Er zullen er velen zijn die je rijden in Cuba afraden. Vanwege slecht wegdek, slechte bewegwijzering, vreemde verkeerssituaties en dito verkeersdeelnemers. Als je enigszins ervaren bent en het prettig vindt om auto te rijden, laat je hierdoor dan niet afschrikken. Huur een auto en trek er eens lekker op uit!

Chorro Maita

Chorro Maíta. De oudste archeologische vindplaats van Cuba.

Als je van Holguín via Guardalavaca op weg bent naar Banes of nog verder via Mayari naar Baracoa vind je tussen Guardalavaca en Banes de oude archeologische vindplaats van Cuba. Genaamd Chorro de Maíta.

Deze vindplaats is in voor het publiek geopend sinds 1990 en toont een begraafplaats van de originele bevolking van Cuba ver voor de komst van Christoffel Columbus. Dit is de oudste begraafplaats van Cuba maar ook van heel het Caraïbisch gebied.

Daarnaast wordt er door middel van 38 menselijke sculpturen een beeld gegeven van het dagelijks leven van de oorspronkelijke bewoners van deze archipel.

Tijdens de ontdekking van deze site, zijn er ook ook potten en ornamenten gevonden, evenals resten van woningen, en zaken die duiden op religieuze ceremonies, helende rituelen en activiteiten zoals het zaaien van gewassen en jagen.

Deze vindplaats dateert van tussen de jaren 1440 en 1540.

De oorspronkelijke bevolking van het gebied was een van de laatsten die is verdwenen, misschien omdat het niet krachtig was gekoloniseerd; hoewel Diego Velázquez tijdens zijn verovering en kolonisatie van het eiland een tussenstop maakte in deze landen.

De archeologen vonden fragmenten van messing klokken en christelijke begraafplaatsen van Spanjaarden in het gebied. Met lichamen met uitgestrekte ledematen, gekruiste armen op borsthoogte.

Op dit moment bevindt 33 procent van Cuba’s archeologische rijkdom zich in de provincie Holguín, en de grootste concentratie aan archeologische vindplaatsen bevindt zich in Banes.